Psychologia wsparcia: Co mówić, a czego unikać?

W dobrej wierze często używamy frazesów, które mogą pogorszyć stan osoby poszkodowanej:

• "Nic się nie stało" – (Stało się, osoba cierpi lub jest przerażona).
• "Wszystko będzie dobrze" – (Tego nie wiesz, to puste zapewnienie).
• "Nie płacz" – (Płacz to naturalna reakcja na stres, nie blokuj jej).
• "Wiem co czujesz" – (Rzadko to prawda, każdy przeżywa inaczej).

Kluczem jest zapewnienie obecności i bezpieczeństwa:

• "Jestem przy tobie."
• "Jesteś już bezpieczny."
• "Pomoc jest w drodze."
• "Nazywam się Michał, jestem ratownikiem. Jak masz na imię?"

Pozwól osobie mówić. Jeśli chce opowiadać o tym, co się stało – słuchaj. Jeśli pyta o stan bliskich – mów prawdę, ale delikatnie, lub powiedz "Służby się nimi zajmują, teraz skupmy się na tobie", jeśli prawda jest drastyczna.